خیرین چه بسازند؟ مدرسه؟
سنت بسیار نیکو و دیرینهای داشتهایم که افراد خیّر مسجد، مدرسه، آبانبار، و بیمارستان میساختهاند. هنوز در جای جای کشورمان نمونۀ این تأسیسات را شاهدیم که صدها سال پیش ساخته یا وقف شدهاند. اما دنیا تغییر کرده است، و ایران مدرن هم قابل مقایسه حتی با سی سال پیش نیست چه رسد به ایران صد یا چهارصد سال پیش! این امر خیر در دوران پس از انقلاب در نهادی با نام خیّرین مدرسهساز متبلور شده است، گرچه خیّرینی هم هستند که مستقل و انفرادی عمل میکنند. خیّرین مدرسهساز نقشی بسیار مهم در دهۀ شصت و هفتاد بهعهده گرفت، دورانی که به دلیل رشد بسیار سریع جمعیت کشور مدارس گاهی سه نوبته دانشآموز میپذیرفتند. اما بهنظر میرسد کمتر به دینامیک مدرسهسازی و هماهنگی آن با دینامیک رشد جمعیت توجه شده است. هرکسی وضعیت چند نوبتی مدارس دهۀ شصت را دیده است میداند چه کار عظیمی این خیرین انجام دادهاند. اما آیا این نهاد هیچگاه جمعیتشناسان کشور، و آیندهشناسان کشور را طرف مشورت قرار داده است که بداند موج جمعیت بیشترین اثرگذاری خود را در دهۀ هفتاد گذاشته است، و این واقعیتی است که در اواخر دهۀ شصت پیشبینی شده بود. ما در اوج این موج در اواخر دهۀ هفتاد و اوائل دهۀ هشتاد بیش از 18 میلیون دانشآموز داشتیم، اما اکنون این تعداد به کمی بیش از 12 میلیون رسیده است، و این واقعیتی است که سالها پیش جمعیتشناسان پیشبینی میکردند. آیا خیّرین هم متوجه این تحولات جمعیتی بودند؟
برای مطالعه مقاله این فایل را ببینید.
نظرات: