بر مزار خودم
رضا منصوری
۱۵ دی ماه ۱۳۸۸
نوشتهاي مي خواندم از پسر مرحوم سيد جعفر شهيدي، كه به بهانه سالگرد در گذشت پدر نوشته بود. شهيدي را مي شناختم. با او در اوايل انقالب در جلسهاي در كيهان فرهنگي ٓاشنا شده بودم. ميزگردي بود درباره زبان فارسي در مقام زبان علم، كه در آن شادروان احمد آرام هم حضور داشت. استاد شهيدي در همان جلسه، به مناسبتي كه يادم نيست، گفت: "من حاضرم پشت سر اين منصوري نماز بخوانم!" در ٓان زمان هنوز نمي دانستم كه او مجتهد است و روزگاري معمم بوده است.
ادامه مقاله را در این فایل PDF مطالعه کنید.
نظرات: