ايران در قرن ۲۱
درآمد
"اي دوست، بيا تا غم فردا نخوريم" و گفتارهايي از اين دست حكايت از اين دارد كه ٓايندهنگري مسئله ما نيست و نبوده است. روزي در يكي از جلسههاي شوراي پژوهشهاي علمي كشور، در اواخر دهه ۷۰، پيش از دستور گزارشي ميدادم از برنامهريزي ۱۵۰ ساله اروپا در زمينه انرژي؛ يكي از مديران ارشد كشور كه حاضر بود گفت: اي بابا، شايد تا آن وقت امام زمان ظهور كرد! من فقط ساكت شدم. ديدم اين تنها عوام نيستند كه به آينده بيتوجهاند، بلكه خواص نيز! اين غفلت از آينده لابد ناشي از فشارهاي اجتماعي هزارههاي گذشته بر مردم ماست؛ هرچه هست يك واقعيت است! اما باز هم واقعيتي ديگر اين است كه هم ميتوان آينده را ترسيم كرد و هم بايد به آن توجه داشت، و اين نه فقط با ظهور منافاتي ندارد كه عين آموزههاي شيعه است!
اصل مقاله را در این فایل PDF مطالعه کنید.
نظرات: