چهار سال در وزارت عتف، بخش چهارم
4. مركز تحقيقات علمي كشور
كمي با اين مركز آشنايي داشتم. سال قبل به اصرار آقاي دكتر توكل عضو شوراي علمي آن شده بودم. در يك جلسهاش هم شركت كرده بودم. چيز چشمگير و درخشاني كه انعكاسي از نام پرطمطراق مركز تحقيقات علمي كشور باشد نديده بودم. جلسهاي با هيئت علمي آنجا گذاشتم. همه جمع بودند. با يكي دو نفر از آنها آشنايي داشتم. از جمله آقاي قاسمزاده كه نويسنده است، و نميدانستم در اين مركز چه ميكند. نه تخصص وي و نه علائق وي به اهداف اين مركز ميخورد. چون افراد را عمدتاً نميشناختم حرفهايشان را گوش دادم. حرفهاي كلي در حسن تحقيقات و لزوم انجام پروژههاي خاص زده شد. هرچه سعي كردم خوشبين بمانم و تصور كنم كه اين هيئت علمي توان انجام كارهايي را دارد نتوانستم. به مرور كه آشناتر شدم حدسم تأييد شد. خودشان مركز را صندوقخانة معاونت ميدانستند. جايي كه پولهايي از رديفهاي متفرقه ميآمد و بعداً براي معاونت هزينه ميشد. ظاهراً در اين مركز تحقيقات همه كار ميشد مگر تحقيقات. البته گزارشهايي درميآمد اما حاصلي نداشت. بنابر اساسنامه ميبايستي در زمينة سياستگذاريهاي علوم و تحقيقات به پژوهش بپردازد. اما اين چنين نبود.
برای مطالعه ادامه مطلب این فایل را ببینید.
نظرات: